Verslag Kieskwies

Mijn eerste reactie bij de link was: ‘Oh neeeee, niet weer zoiets!’ De afgelopen dagen zijn wij doodgegooid met enquêtes. Alhoewel dit een quiz was zag ik er tegenop.

Gelukkig viel dit alles achteraf gezien goed mee! Aan het begin van de quiz moet je zelf een personage kiezen en vervolgens twee medekandidaten. Ik koos voor twee kandidaten met een IQ rond de 100. Dit deed ik met het idee mezelf wat beter te laten voelen achteraf.

Het was een quiz met vragen over Europa. Als je de afgelopen lessen goed had opgelet kon je veel vragen invullen. Wanneer je te langzaam was nam één van je tegenkandidaten de beurt en beantwoordde de vraag. Dat werd dus snel lezen en héél snel een antwoord kiezen.

Over het algemeen was de quiz niet echt moeilijk en het duurde ook precies lang genoeg. Na de quiz kon je dan je naam invullen om een plaats tussen de highscores te veroveren. Alhoewel ik gewonnen had van mijn medekandidaten, durfde ik mijn zeven punten niet in te vullen en heb ik maar afgesloten. Het gevoel van overwinning mocht niet ingenomen worden door het gevoel van ‘an absolute loser’.

Robert Verschooten & Europese Unie

Robert Verschooten, een wat oudere man die ons wat kwam vertellen over de Europese Unie. Welke instanties zich daar bevonden en hoe alles werkt rond deze grote organisatie.
Daar zag ik mijn twee kostbare lesuren verdwijnen in het saaie gebabbel over de EU.
Robert werkt bij het Europees Studie en Informatiecentrum wat gevestigd is in Antwerpen. Hij startte zijn powerpointpresentatie op, rommelde er af en toe wat mee en begon ons te overtuigen van het feit dat Europa het beste is wat de Europeanen kan overkomen.

Als nuchtere Hollandse sta ik daar eigenlijk anders tegenover. Toen Nederland mocht stemmen over de Europese grondwet, stemde ze nee. Dat was hun goed recht vond ik. We betalen de EU geld, maar veel van ons geld zien we in het niets verdwijnen.
Nu is het niet zo dat ik helemaal tegen een Europese eenheid ben, in tegendeel. ‘Europa moet samenwerken om mee te kunnen blijven  ‘spelen’ op de markt, aldus Verschooten. Op dit vlak was ik het uiteraard met hem eens, maar we moeten wel realistisch blijven.

Europa is een eenheid, logisch. Europa moet samenwerken, zeer logisch.  Maar door alle verschillende landen is het lastig om één beleid te voeren in vele situaties. Economisch gezien moet dat geen probleem zijn, maar politiek gezien is dat het wel. Elk land heeft een andere mening over bijvoorbeeld Irak. Het ene land vindt dat we Amerika moeten steunen en het andere land vindt juist van niet. Dat probleem is er en zal er altijd blijven.

Als inwoners van een land dat lid is van de Europese Unie, betalen wij geld. Maar waar gaat ons geld heen? Verschooten probeerde ons te overtuigen dat ons geld nuttig besteed werd. Dat wij er niet direct is voor terug kregen was niet erg. Hetgeen wat we er wel direct voor terug kregen was: EUROPA.  Daar keek hij glunderend bij alsof hij de Lotto had gewonnen.

Ik heb nog nooit zo’n Europa-addict meegemaakt. Hoe hij praatte over Europa, leek het alsof het zijn lief was. Hij is er vol van en ik vrees dat dat altijd zo zal blijven. Zo lang als hij kan gaat hij scholen langs om alle studenten ervan te overtuigen hoe geweldig de Europese Unie is. Ik ben benieuwd hoeveel studenten nog meer de seconden aftellen.

* Dit alles uiteraard met respect voor deze man, die op zo’n leeftijd nog hoorcolleges geeft!