F-L-A-S-H-T-V

Onze laatste Journalistieke Praktijk van het jaar: Flash TV. De eerste woensdag liep ik wat laat de school binnen, bang dat ik te laat was. Eenmaal bij het lokaal blijkt dat er niemand is. Dus ik dacht dat ik me vergist had. Op de valven eens gaan checken en normaal gezien zou iedereen er moeten zijn. Na nog wat wachten kwam uiteindelijk de docent wel aanlopen. Aangezien wij het er in de klas niet meer over hebben gehad, was de rest het vergeten en kreeg ik een uur ‘privéles’. Hiervoor interesseerde ik mij wel, televisie! Ik luisterde aandachtig en hoopte dat we zelf mochten gaan filmen. Dit was het geval en ik had er meteen al zin. We moesten een kort nieuwsbericht maken voor televisie. Je beelden moest overeenstemmen met je tekst & je tekst mocht niet hetzelfde vertellen als je beelden. Dat werd dus goed nadenken over alles!

Ik vormde een groepje met Ellen en Chloé. Vrijdagmiddag zijn Chloé en ik gaan filmen op de Ossenmarkt. We hadden ‘het mooie weer zorgt voor overvolle terrasjes’ gekozen als onderwerp. Samen hebben we even staan zoeken op de camera hoe we nightshot moesten afzetten. Nadat we alle instellingen bekeken hadden, bleek het een knopje aan de camera zelf te zijn. Dat was dus opgelost! Nu konden we verder. Het statief zetten we waterpas neer en zo namen we een aantal shots van de Kassa 4 en de Baracuda. In shots moest één pan (horizontale beweging met de camera) en één tilt (verticale beweging) in zitten. We besloten nog een paar close-ups te nemen en klaar waren we! Ellen zou maandag zorgen voor een bijpassende tekst en dinsdag zouden we gaan monteren met een derdejaars student, zodat woensdag alles af zou zijn.

Moeilijke dingen zijn wij niet echt tegen gekomen. Het was spannend om voor het eerst te filmen. Je wilt geen fouten maken, maar natuurlijk gebeurt dat toch. Als je dat commentaar in je achterhoofd houdt dan ben je al een stap verder de volgende keer.

Deze opdracht sprak mij echt aan. Ik wil graag leren filmen of anders bij de televisie werken. Televisie is vandaag de dag heel populair en het lijkt mij gewoon geweldig om programma’s te maken en dat je dan weet dat bepaalde mensen daar echt voor thuisblijven. De combinatie van beelden met natuurlijk een goede tekst heeft iets. Mijn ‘droom’ om later bij de televisie te werken is groter dan ooit en hopelijk komt hij ooit uit! Dit was alvast een goed begin!

D-e-n-T-r-i-a-n-g-e-l

Allereerst hebben wij in de les Den Triangel doorgekeken. We hebben de krant geanalyseerd en bekeken wat voor nieuws erin stond en hoe de artikels zijn opgebouwd. Daarna kregen wij de opdracht om de week erna drie potentiële onderwerpen voor te leggen aan Meneer Frateur. Hij koos een aantal van onze onderwerpen uit en daarover moesten wij een artikel gaan schrijven. Chloé wilde wel onderzoek doen naar het spijbelgedrag in de lagere school in de triangelbuurt en ik ging haar daar bij helpen. Dus wij zijn naar De Dames gegaan en naar De Sint-Jan Berchmanscollege. Daar hebben wij met verschillende mensen gesproken en vervolgens zijn wij meteen het artikel gaan schrijven.

 

Alvorens wij begonnen te schrijven, hebben wij gekeken welke lagere scholen zich in de buurt bevonden. Om de mensen op de scholen helder te kunnen uitleggen waar we voor kwamen, hebben wij de artikels in De Morgen en Het Nieuwsblad er nog eens bijgepakt. Vervolgens zijn wij langs de scholen gegaan, om te vragen of er mensen ons te woord konden staan. Heel verrassend vonden wij, dat ze ons op beide scholen vrijwel meteen te woord konden staan. Op de eerste school hebben wij met drie mensen gepraat: een directrice, een zorgcoördinator en iemand van het CLB. Op Sint-Jan hebben wij gepraat met een leerkracht van het eerste leerjaar. Bij beide interviews hebben we genoeg genoteerd, zodat we de feiten op papier hadden staan. Na de verzameling van de informatie, zijn wij het gaan verwerken tot een artikel.

 

In het begin leek het allemaal wat moeilijker dan gedacht. Gelukkig hebben Chloé en ik geen angst om te interviewen, dus dat gedeelte verliep allemaal vrij soepel. Wel hebben wij Vincent (uit de klas) meegevraagd, omdat hij een oud-leerling is van het Sint-Jan. Hij dacht dat het wel zou helpen, omdat ze op zijn school vrij streng waren. En dat was ook het geval. Toen de leerkracht hoorde dat het om een oud-leerling ging, was ze zeker tot medewerking bereid. Dan bleef alleen het laatste nog over, het artikel zelf schrijven. De informatie zit vers in je hoofd, maar hoe ga je nu alles uitleggen in 2500 tekens (inclusief spaties) aan mensen die er vrijwel niks van weten. Dat was zeker geen makkelijke opgave! 

 

Tegen de hele opdracht zag ik een beetje op, omdat ik het gevoel had dat ik er teveel tijd in moest gaan steken, zonder enig resultaat te zien. Ook was het vervelend dat het ene moment Chloé wel kon en ik niet. Toch hebben we een moment samen gevonden om de mensen te gaan interviewen en het artikel te schrijven. Toen ik hoorde dat wij toch een artikel mochten schrijven, was ik al een stuk blijer dan voorheen. Eerst dacht ik namelijk dat wij alleen onderwerpen moesten geven en dat de derdejaarsstudenten er iets mee gingen doen. Nadat we de onderwerpen hadden voorgelegd, kregen we te horen dat we er zelfs iets mee mochten doen en dat is natuurlijk waar wij naar verlangden, meedoen in de praktijk!

R-A-D-I-O

De eerste datum voor een ontmoeting met één van de journalistieke praktijken was geprikt. 26 november om 08.45 uur werd groep 1JOUDa verwacht op school voor een uitleg over radio! Het was een boeiend uur, waarin veel werd uitgelegd om radio interessant en vooral ook leuk voor jezelf te maken! Nadat dat het uur was voorbij gevlogen wachtte een derdejaars radiostudent op ons om uitleg in de radiostudio op school te geven. Ook dat was reuze interessant, want niemand van ons was ooit in zo’n studio geweest. Mijn groepje plande meteen een afspraak met de jongen (Thomas), zodat wij een opname konden maken van ongeveer 25 minuten.
We besloten meteen de volgende dag aan de slag te gaan, dan zat alles nog fris in het geheugen (stiekem was het ook de enige dag dat wij allemaal niks te doen hadden buiten school).

De taken waren de dag zelf nog verdeeld. Chloé was presentatrice, Joren was onze techneut, Lennart las de concertagenda voor, Koen had het over sport en ik mocht het nieuws brengen! Donderdag, voordat we de studio in gingen, hebben wij als groep bij elkaar gezeten en een opzet gemaakt wat betreft liedjes en wanneer er wat tussendoor komt. Dit was handig voor Joren, omdat hij dan precies kon zien wanneer hij welke schuif moest open zetten (of die voor de muziek of die voor onze microfoons).  Het moeilijke bij radio is dat je door moet. Je kan niet stoppen tijdens een opname, een fout is een fout..jammer! Terwijl ik het nieuws aan het voorlezen was, kwam – toen ik adem haalde – in een stuk een jingle (stukje geluid) erdoor. Dit was niet de bedoeling, omdat ik nog niet klaar was met mijn bericht. Op zo’n moment hebt je zoiets van: ‘Waar doe ik het beste aan? Doorgaan met lezen of stoppen met het bericht’?. Ik heb in de haast besloten gewoon door te lezen! Achteraf denk ik dat het beter was geweest als ik was gestopt met lezen, dan was het niemand opgevallen dat het nieuwsbericht eigenlijk nog niet klaar was.
Het opnemen was heel spannend, omdat het allemaal ‘live’  is!
Bij radio maakten wij geen gebruik voor het interviewen van mensen. De enige persoon waarmee wij een afspraak hadden was Thomas uit 3JOU.

In de klas hebben we ons ‘programma’ beluisterd en dan merk je toch nog wel een heleboel foutjes, maar dat is altijd goed om bij de volgende keer op te letten! Radio maken was echt super leuk om te doen. Je hebt echt het gevoel dat je extra je best moet doen, omdat je het niet nog eens gemakkelijk over kan doen! Die bepaalde spanning daarbij is wel prettig. Werken in groepsverband was ook erg plezierig. Vooral de muziek uitkiezen was iets speciaals, want wat jij uitkiest later, daar luisteren andere mensen naar. Het hoogtepunt: jouw deel terug zien in de opname, hoe erg ik mijn stem ook vind klinken door de boxen.  
Al met al een geslaagde eerste journalistieke praktijk, hopelijk mogen we snel weer eens die studio in! En natuurlijk sta ik alweer te trappelen om bij de rest mee te lopen! Maar goed, eerst blokken en examens……….

Gastspreker Sociologie: Tom Palmaerts

Donderdag – 16 oktober 2008 – 11.40 uur - Plantijn Hogeschool

Ik kwam vanmiddag de aula binnen en zag twee mensen. Eén daarvan was onze leraar sociologie en daarbij nog een mevrouw. Dus ik dacht, hm een vrouw die Tom heet, dat kan niet! Ietsje later kwam er iemand aan waarvan ik de leeftijd niet zo goed kon schatten, maar het leek alsof ik aan hem kon zien dat het geen saaie twee uur werden.
Tom Palmaerts werkt bij Trendwolves (misschien zelfs wel medeoprichter, maar dat weet ik niet zeker) en bij Trendwolves zoeken ze naar toekomtige trends en wat de effecten daarvan op bepaalde groepen in de samenleving kunnen zijn. Ze werken vooral voor overheden. 

 
Opzich spreken de subelementen voor zich, op welke manier de groepen zich verwant voelen (omdat ze allemaal hetzelfde doen of leuk vinden).

Vervolgens kwam WEB 2.0 nog aan bod. Dat ging min of meer over alle soorten websites met sociale connecties, zoals: netlog, facebook, skype, Twitter (microbloggen; vertellen bij foto wat je hebt meegemaakt) en natuurlijk een site zoals deze. Blogsites.
Belangrijk hierbij is dat design gescheiden is van inhoud. Dus hoe mooi jij een site kan maken geeft niet meteen je persoonlijkheid aan. Dat is dan weer terug te vinden in de inhoud.Palmaerts heeft bij alle subelementen voorbeelden gegeven en bepaalde groepen die erbij kunnen horen en op die manier kon ik eindelijk al die dingen een plaats geven binnen het sociale leven. Maar toch vind ik dat er op iedereen nog teveel een label wordt geplakt. Als je bijvoorbeeld heel veel felle kleuren in je kleding draagt, dan hoor je blijkbaar bij de Newrave (ondergedefinieerd bij Lookz).
Dat is het enige wat ik jammer vond aan Palmaets redenering, maar voor de rest vond ik het erg interessant om te horen wat over bijvoorbeeld 5 jaar een trend wordt. Met een trend bedoelt Palmaerts dat is iets wat al een tijdje bestaat, van de media ineens veel aandacht krijgt, dat trekt mensen. Met als gevolg dat iets een trend wordt (bijvoorbeeld iedereen zit op Facebook naar elkaar berichten te sturen etc.) daarvoor deden mensen dat ook wel, maar nu heeft ineens iedereen Facebook.

 
Tom Palmaerts heeft ervoor gezorgd dat twee uur ‘sociologie’ even vernieuwend was.

*  ZIE VIDEO VOOR EVOLUERING VAN HET WEB (is wat moeilijk te volgen, maar super goed filmpje!)