Ik kan niet goed overweg met sites zelf maken. Dus ook niet goed met mijn blog. Zeker niet wanneer ik zo moe ben, dat ik liever wil slapen. En zeker niet wanneer ik met mijn oogballen bijna kan typen!
Het vreemde lettertypgrote bij de vorige post laat ik dus voor gezien vandaag, ik zal het morgen proberen te herstellen!
Bye, x
De eerste opdracht voor WEB2.0 luidde als volgt:
Zoek op internet uit hoe drie kranten omgaan met een evolving story & lees de blog van Andrew Sullivan, Why I blog. Daaruit is dus een analyse gekomen van het Algemeen Dagblad, De Telegraaf & Trouw over Michael Jacksons THIS IS IT movie. Op Andrew Sullivan heb ik een kort stukje commentaar gegeven.
Heb ik je interesse al gewekt? Scroll dan nu verder naar beneden!
De opdracht was simpel: ga de straat op met een microfoon en stel de mensen vragen. Omdat ik normaal alle opdrachten in Antwerpen uitvoer, leek het mij een keer leuk de Zierikzeeënaren te testen op hun kennis. Weliswaar zijn ze wat moeilijker te verstaan voor de gemiddelde Vlaming, maar de antwoorden waren het waard!
Ik had in de krant gelezen over de Rookvrije Sigaret die RyanAir aanbiedt. Ik was zo verbaasd over dit nieuwe concept dat ik nieuwsgierig werd naar de mening van de ‘gewone’ mens op straat. Klik hier voor het resultaat!
Na een uur op het plein te zijn geweest en zo’n dertig foto’s later heb ik de keuze eindelijk kunnen maken. Ik liep de kerk uit en zag een man in de opening van de kerk genieten van het plein. Ik nam een foto van hem en ging naast hem staan. De vriendelijke man, afkomstig uit Canada vroeg mij of het hier vaak regende. We praatten wat verder over het plein en over het weer. Een typisch gesprek voor mensen die elkaar niet kennen, maar op een of andere manier voelde het toch speciaal. Hij deed me een beetje aan mij vader denken. De foto is vooral geconcentreerd op de man, maar als je goed kijkt zie je ook het beeld van Hendrik Conscience. Op die manier weet je meteen waar de man zich bevindt.
De verdeling van de research was gemaakt. Chloé ging op zoek in de bibliotheek naar interessante boeken over het Hendrik Conscienseplein, Vincent struinde als een echte reporter het plein af op zoek naar mensen die hem meer konden vertellen over het plein. Dan bleef er natuurlijk nog één bron over en dat is het web. Naast internet nam ik ook Mediargus voor mijn rekening.
Op het plein staat het standbeeld van Hendrik Conscience. Hij leerde het volk lezen. De gebouwen die rond het plein staan, zijn het werk van de 17e eeuwse jezuïeten die de stijl Barok hanteerden. Nadat de jezuïetenorde was afgeschat in 1773 werden hun spullen openbaar verkocht. De kerk kreeg een nieuwe functie en daarmee ook een nieuwe patroonheilige, Carolus Borromeus, waar de kerk nu haar naam aan te danken heeft. In 1718 sloeg de bliksem in de kerk en gingen er 39 plafondschilderingen van Rubens verloren. In 1980 was de kerk als eens gerestaureerd en probeerde men het interieur van voor 1718 terug te halen.
Ongeveer een maand geleden trof er weer een ramp de kerk. Er ontstond een brand. De schade bleek beperkt tot de gaanderijen. Ook leed de kerk onder rook- en waterschade. De wekelijkse artiestenmis kon hierdoor niet doorgaan in de kerk en daarom verhuisde het gezelschap naar de kapel van de Lessius Hogeschool. Het was één van de eerste keren sinds 1943 dat deze mis niet door kon gaan. Na twee weken kon men terug in de kerk de mis houden. De kerk bleef nog wel dicht voor de Open Monumentendag die 13 september plaatsvond.
Op het plein bevindt zich ook de Stadbibliotheek. Tegenwoordig heet het Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience. De reden van de naamverandering op 17 mei 2008 is dat het te vaak verwart werd met de Openbare Bibliotheek. Geregeld stonden dus mensen aan het verkeerde adres.
Het Hendrik Conscienceplein bezit een buurtvereniging (www.consciencebuurt.be) die normaal gesproken lente- en herfstborrels organiseren. Helaas zijn die dit jaar niet doorgegaan, om nog onbekende reden. In het laatste weekend van augustus was er een cultuurmarkt in Antwerpen. Het Conscienceplein stond in het teken van jazz. Gedurende het weekend vonden daar allerlei jazz optredens plaats.
Uit de research bleek vooral dat het plein positief in het nieuws komt. Uiteraard als je de brand niet meerekent. Ik heb eigenlijk niks negatiefs gelezen over het plein en had daardoor alleen maar meer zin om er te gaan kijken. Ik had het plein nog nooit gezien, laat staan iets van gehoord. Na alle research en na het aangename bezoek ben ik er stiekem al een beetje verliefd op geworden!
Mijn eerste reactie bij de link was: ‘Oh neeeee, niet weer zoiets!’ De afgelopen dagen zijn wij doodgegooid met enquêtes. Alhoewel dit een quiz was zag ik er tegenop.
Gelukkig viel dit alles achteraf gezien goed mee! Aan het begin van de quiz moet je zelf een personage kiezen en vervolgens twee medekandidaten. Ik koos voor twee kandidaten met een IQ rond de 100. Dit deed ik met het idee mezelf wat beter te laten voelen achteraf.
Het was een quiz met vragen over Europa. Als je de afgelopen lessen goed had opgelet kon je veel vragen invullen. Wanneer je te langzaam was nam één van je tegenkandidaten de beurt en beantwoordde de vraag. Dat werd dus snel lezen en héél snel een antwoord kiezen.
Over het algemeen was de quiz niet echt moeilijk en het duurde ook precies lang genoeg. Na de quiz kon je dan je naam invullen om een plaats tussen de highscores te veroveren. Alhoewel ik gewonnen had van mijn medekandidaten, durfde ik mijn zeven punten niet in te vullen en heb ik maar afgesloten. Het gevoel van overwinning mocht niet ingenomen worden door het gevoel van ‘an absolute loser’.
Robert Verschooten, een wat oudere man die ons wat kwam vertellen over de Europese Unie. Welke instanties zich daar bevonden en hoe alles werkt rond deze grote organisatie.
Daar zag ik mijn twee kostbare lesuren verdwijnen in het saaie gebabbel over de EU.
Robert werkt bij het Europees Studie en Informatiecentrum wat gevestigd is in Antwerpen. Hij startte zijn powerpointpresentatie op, rommelde er af en toe wat mee en begon ons te overtuigen van het feit dat Europa het beste is wat de Europeanen kan overkomen.
Als nuchtere Hollandse sta ik daar eigenlijk anders tegenover. Toen Nederland mocht stemmen over de Europese grondwet, stemde ze nee. Dat was hun goed recht vond ik. We betalen de EU geld, maar veel van ons geld zien we in het niets verdwijnen.
Nu is het niet zo dat ik helemaal tegen een Europese eenheid ben, in tegendeel. ‘Europa moet samenwerken om mee te kunnen blijven ‘spelen’ op de markt, aldus Verschooten. Op dit vlak was ik het uiteraard met hem eens, maar we moeten wel realistisch blijven.
Europa is een eenheid, logisch. Europa moet samenwerken, zeer logisch. Maar door alle verschillende landen is het lastig om één beleid te voeren in vele situaties. Economisch gezien moet dat geen probleem zijn, maar politiek gezien is dat het wel. Elk land heeft een andere mening over bijvoorbeeld Irak. Het ene land vindt dat we Amerika moeten steunen en het andere land vindt juist van niet. Dat probleem is er en zal er altijd blijven.
Als inwoners van een land dat lid is van de Europese Unie, betalen wij geld. Maar waar gaat ons geld heen? Verschooten probeerde ons te overtuigen dat ons geld nuttig besteed werd. Dat wij er niet direct is voor terug kregen was niet erg. Hetgeen wat we er wel direct voor terug kregen was: EUROPA. Daar keek hij glunderend bij alsof hij de Lotto had gewonnen.
Ik heb nog nooit zo’n Europa-addict meegemaakt. Hoe hij praatte over Europa, leek het alsof het zijn lief was. Hij is er vol van en ik vrees dat dat altijd zo zal blijven. Zo lang als hij kan gaat hij scholen langs om alle studenten ervan te overtuigen hoe geweldig de Europese Unie is. Ik ben benieuwd hoeveel studenten nog meer de seconden aftellen.
* Dit alles uiteraard met respect voor deze man, die op zo’n leeftijd nog hoorcolleges geeft!
IIk zat nog eens goed te lezen in mijn logboek en ik zie dat ik niet meer heb verteld tot welke concrete stellingen we zijn gekomen:
1. Hoe spelen fastfoodketens in op de veranderende maatschappij?
2. Halen fastfoodketens tegenwoordig alle marketingtrucs uit de kast om hun ongezonde imago op te krikken?
3. Is alle fastfood de oorzaak van overgewicht?
4. Hoe staat de overheid tegenover de consumptie van fastfood?
Vandaag hebben we de laatste hand gelegd aan het dossier. We moesten allemaal ons onderzoek nog afronden en een conclusie trekken. Ik had de onderzoekfasen geschreven en de opmerkingen die mevr. Verlinden erop had erin verwerkt. Sofie zou voor de inleiding zorgen en de andere Sophie voor het besluit. Chloé zou op haar beurt weer zorgen dat alles in één document kwam te staan. Kortom die werd vandaag bestookt met mailtjes en bestanden via msn, zodat ze de lay-out voor het dossier kon afmaken.
Vanmorgen hadden wij een afspraak met meneer Van Varik over de lay-out van je mogelijke artikel. We moesten er een kop, lead (inleiding) en tussenkopjes voor bedenken. Ook moesten we nadenken over de foto’s die we erin wilden verwerken. We hadden het allemaal in klad getekend. We kregen wat opmerkingen en toen was het tijd om het echt te gaan maken.
Iedereen van de groep besloot te gaan knippen en plakken, maar dat zag ik niet zitten. Met mijn vriend Word ben ik aan de slag gegaan en heb ik alles verwerkt tot een prima lay-out. De rest van de groep besloot de lay-out uit te stellen tot morgen (of donderdag), maar ik wilde het laten controleren door meneer Van Varik.
Toen ik op school aan kwam, was iedereen naar huis gegaan om alles af te krijgen. Dus ook ik ben toen maar naar huis gegaan. Een hele middag hebben we hard gewerkt en om 20.00 uur besefte ik dat ik nog niet gegeten had. Eerst tijd vrijmaken daarvoor!
Om half 9 zat ik terug achter mijn laptop en bezorgde Chloé nog mijn uitwerking van het artikel (waarom je kiest voor een lay-out en waarom je kiest voor een bepaald medium) en mijn zelfevaluatie. Goed, het dossier was compleet!
Een toelichting voor twee foto’s die we morgen aan meneer Martens af moeten geven, moest ook nog getypt worden. Dan restte mij alleen nog het logboek bijwerken, afdrukken en in een mapje steken. Het lijkt dat we een heleboel voor elkaar gekregen hebben vandaag!
De dag begon weer vroeg. Helaas! Om kwart voor 8 – na het krabben van ijs van mijn ruit, IN DE LENTE – zat ik alweer in de auto richting Antwerpen. We hadden om 9 uur op school afgesproken, dus dat moest zeker lukken.
Exact om 9 uur was ik op school en we konden gelijk beginnen. We gingen allemaal nog wat verder aan ons dossier, al wachtend op mevrouw Verlinden die er tussen 9 en half 10 probeerde te zijn. Met haar hebben we nog wat essentiële dingen besproken en daarmee werd duidelijk wat er nog allemaal moest gebeuren, of veranderd moest worden.
Daarna gingen we allemaal weer aan de slag tot 12 uur. We besloten wat te gaan eten, omdat ik een interview om half 2 had en ik het wel prettig vond als ik daarvoor gegeten had. Om 1 uur hadden Sofie en ik een bus naar het UZA en om iets voor half 2 stonden wij op de afdeling te wachten op Dr. Van Hoorenbeeck. Zij gaf ons goede informatie, maar vooral informatie rond obesitas, één van de mogelijke gevolgen van fastfood. Na de opname hebben we haar nog wat vragen gesteld en daarna zijn we door gegaan.
Ik wist meteen even niet meer welke probleemstelling ik nu moest nemen. Het leek eerst allemaal zo simpel, maar de beide interviews hadden mij niet echt iets nieuws bijgebracht. Het zouden nog een paar lastige dagen worden.
Rond 4 uur zijn we gestopt en beloofden we elkaar thuis nog wat verder te werken. Ik heb nagedacht over mijn artikel en ik denk dat ik het Zeepreventorium erin ga verwerken. Het artikel komt in Goed Gevoel, dus ik ga mij op de ouders richten. Het Zeepreventorium is een instelling voor onder andere obese kinderen die daar voor een jaar opgenomen worden en naar school gaan.
Voor de rest heb ik qua lay-out nog niks uitgewerkt, dat is iets voor morgenochtend!
’s Avonds heb ik nog wat voor Engels afgemaakt, want wij moesten daarvoor een taak inleveren. Toen dat af was hield ik het voor gezien en ben ik mijn bed in gedoken, eh geklommen!
